4 Wskazówki dotyczące wywiadu dla introwertyków, które sprawi, że będziesz komfortowy w każdym otoczeniu

Introwertycy są energiczni samotnościami, a nie działaniami społecznymi. Cenimy głębokie połączenia. Jesteśmy lepszymi słuchaczami niż mówimy, przynajmniej tam, gdzie dotyczy rozmowy. Niestety, rozmowy kwalifikacyjne wymagają od nas, aby być towarzyskim, nawiązania tylko powierzchownego połączenia i chit. O nas samych. Horror!

Byłem dobrze w wieku dorosłym, zanim mój ekstrawertyzowany tata przyznał, że pomimo preferowania samotności i książek przed ludźmi, okazałem się całkiem w porządku. Straciłem liczbę czasów, że powiedziano mi, że powinienem „być bardziej towarzyski”. Chociaż jedna trzecia do połowy populacji jest introwertycznymi, społeczeństwo zachodnie ma tendencję do cenionego gregarego nad spostrzegawczą i introspektywną.

Presja, by zachowywać się tak, jakbyśmy kochali interakcję społeczną, nasila się, gdy przychodzi czas na rozmowę kwalifikacyjną w sprawie nowej pracy. Introwertycy gardzą małą rozmową i są niewygodne w centrum uwagi, a rozmowy kwalifikacyjne wymagają od nas zarządzania obiema rzeczami z Flair. Na szczęście możemy wykorzystać moc introwersji, aby nie tylko przetrwać proces wywiadu, ale także go zmiażdżyć.

1 sfałszuj to.

Okej, najpierw rumienie się ta rada może brzmieć, jakbym prosił cię o zaprzeczenie sobie prawdziwego ja. Ale to nie jest to, co sugeruję. To bardziej kwestia stóp w drzwiach w czasie, gdy liczą się pierwsze wrażenia. Bardzo.

W wyrażeniu jest pewna wartość „Udawaj go, dopóki go nie zrobisz”. Można zachowywać się bardziej pewnie, niż się czujesz, a także można wydawać się bardziej ekstrawertycznym niż ty. Przed rozmową przypomnij sobie, że pomimo preferencji o głębszych rozmowach z ludźmi, których dobrze znasz, jesteś dobry w „ludności”. Uśmiechasz się i kontaktujesz się z kasjerami podczas zakupów? Czy zwracasz przyjazny cześć, gdy ktoś cię wita? Czy możesz przeprowadzić rozmowę z losowym nieznajomym? Jeśli jesteś podobny do większości introwertyków, radzisz sobie z tymi wszystkimi rzeczami.

Szanse są, że już udawałeś, że jesteś bardziej ekstrawertyczny niż ty. Tak więc, kiedy nadejdzie czas na rozmowę, przypomnij sobie swoją zdolność przypominającą kameleona do wtopienia i zachowania się jak osoba ludzi, nawet jeśli wolisz czytać w domu lub oglądać film. Gdy udowodnisz, że preferencja samotności nie oznacza, że ​​nie możesz wchodzić w interakcje z ludźmi (jest to powszechnie trzymany mit, że wszyscy introwertycy są nieśmiali), możesz pozwolić flagowi introwertyczne z dumą.

2 Bądź przygotowany.

Kiedy mieszkałem w podatnej na tornado części kraju, nasz lokalny zespół pogodowy telewizyjny miał motto, które uwielbiałem: „Bądź przygotowany, nie przestraszony”. Główny meteorolog wierzył, że informacje, a nie szum, były konieczne, aby pomóc lokalnym widzom wyprowadzić burze. Jako wzmocnienie pogody byłem wielkim fanem.

Mamy tendencję do generowania dużo szumu we własnych umysłach, gdy pracujemy nad wydarzeniem tak znaczącym jak rozmowa kwalifikacyjna. Hype jest wrogiem, ponieważ wywołuje niepokój. Przygotowanie jest jedynym sposobem na pokonanie go. Przed rozmową zbadaj firmę. Zapisz wszystko, co możesz chcieć zapytać ankietera. Zastanów się, jak odpowiesz na niektóre z najczęstszych pytań wywiadu. Oto porady, które pomogą Ci zacząć.

Organizacja może pomóc, więc przynieś notatki i profesjonalny portfolio. Przydatne może być nawet zwiad przed rozmową. Przejdź do lokalizacji, abyś wiedział, dokąd zmierzasz. Zrób z siebie wszystko, aby uzyskać nazwę osoby, która będzie z tobą rozmawiać i sprawdzić, czy możesz przeprowadzić małe badania na tle tej osoby. Im więcej wiesz, tym mniej niespokojne, które prawdopodobnie poczujesz.

3 Odwołania introwersja jako pozytywna.

Świat jest pełen introwertyków, a nauka pokazuje, że jesteśmy dość mądrzy. Sześćdziesiąt procent utalentowanych dzieci jest introwertycznych, a także siedemdziesiąt pięć procent zidentyfikowanych jako bardzo uzdolnionych.

Kiedy mój syn był mały, dałem mu monetę, aby wpaść do fortuny. The Fortune Teller (przypomniało mi słynną karnawałową maszynę w filmie Toma Hanks Big ) wypluł kartę, która brzmi:

Mądra stara sowa siedziała na dębu. Im więcej słyszał, tym mniej mówił. Im mniej mówił, tym bardziej usłyszał. Jesteś taki jak ten mądry stary ptak.

To pasuje. Mój syn jest tak introwertyzowany jak ja. I hej, my introwertycy jesteśmy jak mądre sowy - mówimy mniej i słuchamy więcej. Przetwarzamy rzeczy. Jesteśmy na ogół bardzo kreatywni, gdy otrzymujemy cichą przestrzeń do pracy. Jesteśmy niesamowici.

Mówienie o swojej tendencji do introwersji może grać na twoją przysługę podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Nie tylko ankieter może podzielić się swoimi tendencjami (a przynajmniej ściśle odnoszą się do kogoś, kto to robi), ale możesz pomóc mu lub jej uznać introwertyczne cechy za pozytywne. Oto świetny przykład:

Powiedzmy, że kierownik ds. Rekrutacji pyta: „Jaka jest twoja największa siła?”

Możesz odpowiedzieć w linii: „Jako introwertyk odkryłem, że jestem naturalnym słuchaczem i obserwatorem. Drugą naturą jest poszukiwanie punktów bólu lub przeszkód, z którymi borykają się inni. Po zebraniu wystarczającej ilości informacji jestem gotowy wnieść przemyślany i wpływowy wkład ”.

4 Wiesz, że nie jesteś sam.

Weź pod uwagę, że nawet połowa populacji to introwertycy, z których wielu działa znacznie bardziej ekstrawertycznie niż z powodu presji społecznej. Na wywiadzie stoisz prawie pięćdziesiąt pięćdziesiąt szans na siedzenie naprzeciwko inna introwertyka.

Ale nawet jeśli zamiast tego czujesz się twarzą w twarz z ekstrawertykiem, szanse tej osoby wiedzą i opiekującej się introwertykiem są wyższe, niż mogłoby się wydawać. To, że introwertycy wolą samotność, nie oznacza, że ​​jesteśmy sami na świecie. Nie oznacza to również, że istnieje powód, by wstydzić się introwertyki tylko dlatego, że im bardziej towarzyszy ludzie przyciągają całą uwagę.

Wiele osób odnoszących sukcesy identyfikuje się jako introwertycy. Należą do nich Bill Gates, JK Rowling, Barack Obama i Mark Zuckerberg. Nawet dr Seuss, według Susan Cain (autorka Cicha: Moc introwertyków w świecie, który nie może przestać mówić ), „bał się spotkać dzieci, które czytają jego książki z obawy, że będą rozczarowani tym, jak cicho był”.

Jesteśmy tutaj, jesteśmy tutaj, jesteśmy tutaj! I jesteśmy cicho niesamowici.